kanserli hücre

ebuzer'in ölüm anını
içten ve büyük bir depremle beklediğimi 
bilmeyenler, bilenlere anlatsın.


evet, bekliyordum; 
ama sallanan ruhu çamurdan evine 
günlerce tutundu 
-haftalarca ve usandırıcı aylar boyunca- 
kimileri hayat da der.


evet, bekliyordum; 
yangın dönemiydi,  
onu suyla inkar etmezseniz. 


evet, bekliyordum; 
ta ki acı duyan 
çelikten sinirlerim 
zihnimi ele geçirene kadar;
yaşamının aktığı koridorlarda.


evet, bekliyordum; 
gölgelerin yerine ulanan bedenler gibi 
günlere ve saatlere ve acı anlara 
bir şeytanın kalbiyle lanet okuyana dek.


- aziz dostuma: inna lillah ve inna ileyhi raciun.

Reply to this post

Yorum Gönder